Նոր Կեդրոնական Վարչութեան Առաջին Տարին

 

ՀՄԸՄի Կեդրոնական վարչութեան ատենապետ Գառնիկ Մկրտիչեան Աթէնք գտնուած էր անցեալ շաբաթավերջին, մասնակցելու համար Յունաստանի ՀՄԸՄի Շրջանային ներկայացուցչական ժողովին:

Այս առիթով «Ազատ Օր» անոր հետ ունեցած է հարցազրոյց մը, զոր կը ներկայացնենք ստորեւ.

«ԱԶԱՏ ՕՐ».- ՀՄԸՄի Կեդրոնական Վարչութեան քառամեայ շրջանի առաջին տարին արդէն լրացած է: Ինչպիսի՞ աշխատանքներով յատկանշուեցաւ անցնող տարեշրջանը:

ԳԱՌՆԻԿ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ.- Ինչպէս ծանօթ է, ՀՄԸՄի Կեդրոնական վարչութիւնը կը գործէ քառամեայ շրջանով: Մեր կազմը ընտրուեցաւ անցեալ տարուան Սեպտեմբեր 5ին: Կը բաղկանայ 13 հոգիներէ, աշխարհագրական բաժանումով: Նստավայրը եւ դիւանը կը գործեն Լիբանանի մէջ:

Այս կազմը բաւական լուրջ մարտահրաւէրի մը առջեւ դրուեցաւ: Արդէն ժողովէն հիմնական ծրագիր մը դրուած էր մեր առջեւ: Ռազմավարական ծրագրի մշակումը: Մեր իրականութեան մէջ ՀՄԸՄը առաջին կազմակերպութիւնն է որ կը տեսնեմ, որ կը մտածէ թէ տաս տարիէն ուր կ՛ուզէ տեսնել իր միութիւնը: Հետեւաբար, կը տեսնէք, որ բաւական լաւ որոշում էր այս: Ժողովը ինքնին արդէն որոշ սկզբունքներ ճշդած էր այս գծով: Եկանք այն եզրակացութեան որ 11 կէտերէ բաղկացած ռազմավարական ծրագիրը պէտք է մէկ առ մէկ կէտերը ի գործ դնէ: Արդէն գործնական քայլերու ձեռնարկեցինք: Շուտ լուծուելիք հարցեր չէին, քանի որ տասնամեակի մը վրայ երկարող ծրագրաւորում է:

Անցած տարուան ընթացքին արդէն կամաց-կամաց ընտելացանք այս հարցի գործնականացման հանգրուաններուն:

Այս տարին կը զուգադիպի հայ սկաուտի 100ամեակին: Ուրեմն 2012ին առաջին անգամ ըլլալով պիտի նշենք կարեւոր այս թուականը:

«ԱԶԱՏ ՕՐ».- Թեւակոխած ենք արդէն ամառնային շրջանը, երբ բանակումներ կը կազմակերպուին: Ի՞նչ կը ծրագրէք այս ամրան համար:

ԳԱՌՆԻԿ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ.- ՀամաՀՄԸՄական երկու ծրագիրներ պիտի գործադրուին այս տարի:

Մէկը միջցամաքամասային խաղերու կազմակերպումն է, որ Նոյեմբերին Արժանթինի մէջ պիտի կայանայ: Այս ալ առաջին անգամ ըլլալով տեղի կ՛ունենայ, քանի որ Արեւելեան-Արեւմտեան Ամերիկաներ, Գանատա, Աւստրալիա եւ հարաւային Ամերիկա պիտի համախմբուին Արժանթինի մէջ:

Մնացեալ ցամաքամասերը բաժնուած են Եւրոպա, Միջին Արեւելք (Հայաստանն ալ անոր մաս կը կազմէ):

Օգոստոսին տեղի պիտի ունենայ հայ սկաուտի 100ամեակին նուիրուած տօնակատարութիւնը: Եթէ պատմութիւնը քիչ մը թերթատենք, պիտի տեսնենք, թէ հայ սկաուտիզմը ՀՄԸՄի պատմութեան զուգահեռ ընթացած է: Մեր միութեան ռահվիրաններն են՝ Գրիգոր Յակոբեան, Շաւարշ Քրիսեան:

Կազմակերպողը պիտի ըլլայ Հայաստանի մեր կազմակերպութիւնը: Նկատի առնելով որ առաջին անգամն է որ այսպիսի կարեւոր տօնակատարութիւն մը տեղի պիտի ունենայ, առնուած է նաեւ Հայաստանի Հանրապետութեան նախագահի հովանաւորութիւնը: Ձեռնարկները պիտի իրագործուին Բիւրականի մեր բանակավայրին մէջ, ուր պիտի համախմբենք աշխարհի չորս ծագերէն ներկայացուցիչներ: Ներկայ պիտի ըլլան Կովկասեան երկիրներէն ներկայացուցիչներ, Միջազգային ֆետերասիոնի քարտուղարը՝ Զուիցերիայէն, եւ համահայկական կառոյց ունեցող կազմակերպութիւններու ներկայացուցիչներ:

Մէկ շաբթուան բանակում տեղի պիտի ունենայ, զուտ սկաուտական: Բայց բացման հանդիսութեան զուգահեռ պիտի նշուի նաեւ հայ սկաուտութեան 100ամեակը: Կ՛ակնկալե՛մ թէ Հայաստանի պետութիւնը եւս իր ներդրումը պիտի ունենայ այս տօնակատարութէան, որ համաշխարհային տարողութեամբ գործ մըն է:

Մենք չուզեցինք խճողել ձեռնարկները, որպէսզի որքան կարելի է աւելի լայն մասնակցութիւն ապահովուի: Արդէն բանակումի կազմակերպումը դեռ հեռու է. նախատեսուած է 2014ին:

Այս տարի Օգոստոսին տեղի պիտի ունենայ համաՀՄԸՄ սկաուտական խմբապետական համագումարը, որ ամէն քառամեակ մէկ կը կազմակերպուի:

2013ը տրամադրած ենք համաՀՄԸՄական մրցումներուն, որոնք տեղի պիտի ունենան Օգոստոս ամսուն, Երեւանի մէջ: Նաեւ կայ 2014ի համաՀՄԸՄական բանակումը, նորէն Օգոստոսին, նորէն Բիւրականի մէջ:

Հիմնական ձեռնարկները ասոնք են:

«ԱԶԱՏ ՕՐ».- ՀՄԸՄի կառոյցը ինչպիսի՞ փոփոխութիւններ կրած է վերջին տարիներուն: Արաբական Էմիրութիւններու մէջ հաստատուած հայրենակիցներու հոսքը, կամ Կովկասեան շրջաններու մէջ հետզհետէ աւելցող թիւերը, նոր մասնաճիւղերու հիմնադրումի հնարաւորութիւն ստեղծեցի՞ն:

ԳԱՌՆԻԿ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ.- Մենք փորձեցինք Մոսկուայի մէջ մասնաճիւղ հիմնել, որ լաւ տուեալներով սկսաւ, սակայն արդիւնք չտուաւ: Հիմա տեղաշարժ մը գոյութիւն ունի դէպի արաբական անապատային երկիրներ: Վերջերս վեհափառ հայրապետը այցելեց եւ հիմնարկէքը կատարեց տեղւոյն եկեղեցւոյ: Բոլոր տուեալները ցոյց կու տան թէ գաղութը կ՛ուռճանայ: Մեզի յոյս կը ներշնչեն Տուպայը եւ Քուէյթը: Եւրոպայէն ալ լաւ երեւոյթ մը կայ. Հոլլանտայի շրջանն է, ուր ՀՄԸՄի գաղափարի շուրջ սկսած են հաւաքուիլ Պաղտատէն գաղթած հայրենակիցներ: Հիմա կազմակերպչական մեծ աշխատանք ունին ընելիք հոն, հիմնականօրէն Ալմելոյի շրջանը. այլ միաւոր մըն ալ ստեղծելու գաղափարը կայ՝ Ալմէլոյէն 400 քիլոմեթր հեռու շրջանի մը մէջ, ուր արդէն 30ի շուրջ անդամներ մեզի դիմում կատարած են:

Յուսամ որ արդիւնք կու տան այս ջանքերը: Նշեմ, որ որոշած ենք արագօրէն չընթանալ այս գործընթացին մէջ, այլ պահել միաւորի կարգավիճակը, մինչեւ որ հասուննայ գործունէութիւնը, նախքան մասնաճիւղի վերածումը:

Լուրջ մտահոգութիւն ունիմ ԱՊՀ երկիրներուն համար, ուր մեծ ուժ կայ, հոն հաստատուած մեր հայրենակիցներու ներկայութեամբ, բայց այդ զանգուածները համախմբելու գործը տարբեր աշխատանք մըն է:

Անշուշտ մեզ կը մտահոգէ Միջին Արեւելքի երկիրներու մէջ անկայուն իրավիճակը, որ ցամաքամասային խաղերու հնարաւորութիւնը չի տար ներկայ պահուն:

Մենք միշտ մօտէն հետեւած ենք մասնաճիւղերու կազմաւորման եւ տեղական գաղութներու հնարաւորութիւններուն: Ես անձնապէս շատ մօտէն հետեւած եմ բոլոր պարագաներուն: Կրնամ օրինակը տալ Մարսէյի մասնաճիւղին, ուր 400 տղաք հախամբուած եւ միացած են մեր միութեան: Լուրջ աշխատանք եւ հետեւողականութիւն կ՛ուզէ այս գործը:

Մարդիկ կը կարծեն, որ յարաբերութիւնները կարելի է մշակել ելեկտրոնային հնարաւորութիւններ ընծայող ձեւերով: Անշուշտ կարելի է, բայց թոյլ տուէք ըսեմ, որ բաւարար չէ: Որովհետեւ հոգին ու խանդավառութիւնը անձնական յարաբերութեամբ միայն կարելի է մշակել: Մենք պէտք ունինք տղոց, որոնք պայուսակները դրան կողքին պիտի ունենան եւ պատրաստ պիտի ըլլան տեղ հասնելու, մօտէն հետաքրքրուելու, հարցերը լուծելու: Այսօրուան երիտասարդը կու գայ ոտնագնդակ կամ կողովագնդակ խաղալու: Գիտակցաբար չէ միշտ, որ մօտեցած է ակումբ կամ հայկական մարզադաշտ: Ժամանակին մեզի համար այս ձեւերը միջոց էին, երիտասարդը ակումբ բերելու համար: Հիմա այդպէս չէ: Պայմանները փոխուած են: Երիտասարդը պիտի գայ բայց դուն պէտք է պատրաստ ըլլաս գրաւելու իր ուշադրութիւնը:

Սկաուտութեան մէջ մենք կրնանք սորվեցնել հիմնական գաղափարներ՝ խումբ, ժողով, դիւան, հաւաքական աշխատանք…: Երբ փոքրուց կը սորվին այս հիմնական կէտերը, կը գիտակցին, թէ իրենց հայկականութիւնը նաեւ պահելու ազդակներ են: Նոյնը պէտք է մարզական մեր խումբերէն ներս կիրարկել, ուր աւելի արհեստավարժ մակարդակի վրայ են մօտեցումները:

Իմ զօրաւոր համոզումս է, որ եթէ մենք սկաուտութիւն պիտի կիրարկենք, հայ սկաուտութիւն պիտի կիրարկենք, դէմ կանգնելով համաշխարհայնացման երեւոյթներուն, ուր մարզական հարցերն ալ քաղաքականութեան վերածուեցան…

«ԱԶԱՏ ՕՐ».- Հայաստանի մէջ մեր կառոյցին վիճակը ինչպէ՞ս է:

ԳԱՌՆԻԿ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ.- Հայաստանի մէջ միայն սկաուտական բաժին կը պահենք. հոն մարզականը միայն արհեստավարժ է: Մեր հայրենակիցները պատանի տարիքէն մարզական դպրոց կրնան երթալ: Հարց չկայ հոն:

Սկաուտականին մէջ մենք պէտք է յաւելեալ շեշտենք ազգային բաժինը: Քիչ մը տարբեր է հարցը, երբ կը բաղդատենք Սփիւռքի գաղութներու մէջ գործող մեր երիտասարդական շարժումներուն: Հայաստանի մէջ պէտք չկայ սկաուտը Ծիծեռնակաբերդի թանգարան տանիլ, ինքը արդէն կ՛երթայ իր դասարանով, իր ընտանիքով. պէտք չկայ ցոյց տալ Արարատը կամ Արագածը, որ ամէնօրեայ տեսարան է իրեն համար: Այս սերունդը մեր սեփական հողին վրայ կը տեսնէ ու կը շօշափէ այս բոլորը:

«ԱԶԱՏ ՕՐ».- Արցախի մէջ կառոյց ունի՞նք:

ԳԱՌՆԻԿ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ.- Ափսոս է որ չենք կարողացած մինչեւ հիմա կառոյց ստեղծել Արցախի մէջ: Կան ծրագիրներ եւ փորձերը պիտի աշխուժացնենք, գէթ այս քառամեակին ընթացքին խթանելու համար այս աշխատանքը:

«ԱԶԱՏ ՕՐ».- Յունաստանի ՀՄԸՄի իրավիճակը ինչպէ՞ս կը գնահատէք:

ԳԱՌՆԻԿ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ.- Նախ ըսեմ, որ մեծ յոյսով կ’ակնկալեմ Յունաստանի ՀՄԸՄի մասնակցութիւնը հայ սկաուտի 100ամեակի տօնակատարութիւններուն:

Պէտք է խոստովանիմ որ ես Յունաստանը սիրած եմ: Նաեւ այն գաղութներէն մէկն է որ մարդուժ տալու, գործեր կազմակերպելու մէջ մեծ ներդրում ունեցած է: Անցեալին Շրջանային երկու ժողովներ, ինչպէս եւ համաՀՄԸՄական խաղեր կազմակերպուած են, շատ յաջող ձեւով:

Մենք Յունաստանի մէջ լաւ գաղութ մը ունինք, որու կարեւոր թիւ մը ներգրաւուած է ՀՄԸՄի շարքերէն ներս: Ինչ ինչ պատճառներով հաւատաւոր մարդոց թիւ մըն ալ կայ, որ հեռու մնացած է շրջանակէն: Պէտք է անոնց դարձեալ համախմբել: Եթէ համախմբուին ես կը կարծեմ, որ արդիւնքը լաւ կ՛ըլլայ:

Յունաստանը ուժ ունի: Քիչ մը ցնցում կ՛ուզէ: Մենք պատրաստ ենք մեր բոլոր ուժերով մասնակից ըլլալ կազմակերպչական վերականգնման աշխատանքին: Պէտք է թափ տալ հզօրացման եւ վերելքի ճամբան բռնել:

Անցեալ շաբաթ ես Գանատա էի, Մայիս 28ի տօնակատարութիւններուն մասնակցելու համար: Թոյլ տուէք հոս նշեմ Գեմպրիճի մասնաճիւղի պարագան: Երբ ութ տարի առաջ, ես Գանատա այցելեցի, ուզեցի մօտէն տեսնել մասնաճիւղերը: Մոնթրէալ եւ Թորոնթօ գացինք, իմանալով՝ թէ մնացեալ մասնաճիւղերը կազմալոյծ վիճակի մէջ են: Ես ուզեցի տեսնել Քեմպրիճի մասնաճիւղը:

Գացինք: Երկար ճանապարհ էր:

Շրջանի տղոց հետ հանդիպեցայ: Իրենցմէ խնդրեցի որ նոյնիսկ հինգ հոգիով գործի սկսին: Ես մղումը տալէ ետք, սկսայ հետապնդել: Հանգիստ չձգեցի: Ուրիշ կապեր ալ հաստատուեցան: Անկէ ետք սկսանք ուրախալի լուրերը ստանալ: Վերակազմակերպուած, աշխուժացած շրջան: Աշխատանքի մէջ միակամ եղան:

Անցեալ Դեկտեմբերին ինծի հեռաձայնեցին, ըսելով որ մասնաճիւղի 35ամեակը պիտի տօնենք եւ կ՛ուզենք որ ներկայ ըլլաս: Պահ մը սառեցայ, այնքան մեծ ուրախութիւն զգացի: Եւ պահը եկաւ՝ այս Մայիս 28ի տօնակատարութեանց հետ զուգահեռ: Թորոնթոյի ֆանֆարը եկած էր, սկաուտներ, ժողովուրդ: Աննախընթաց յաջող ձեռնարկ: Ես մեծապէս կը գնահատեմ ընդհանրապէս Գանատայի եւ յատկապէս Քեմպրիճի մասնաճիւղի տղոց ջանքերը, որոնք գեղեցիկ այս արդիւնքին յանգեցան:

Ես նոյն ներուժը կը տեսնեմ Յունաստանի մէջ: Առջեւէն քալող կ՛ուզէ, հետեւողականութիւն եւ ջանք:

Մենք միշտ պէտք է նոր առաջադրանքներ ճշդենք եւ կազմակերպուած ձեւով դուրս գանք, դէպի նոր աւելի աշխոյժ ապագայ: