Մարդ արարածը յաճախ , ակամայ,  չի տեսներ իր տրամադրութեան տակ եղող արժէքները : Բոլորս անհատաբար թէ հաւաքաբար այդ  սխալը կը գործենք , ինչպէս առածը կ'ըսէ՝ «մեր քիթին տակը ինչ կայ չենք տեսներ» : Մարդ ենք վերջապէս ...

Յաճախ մտորումի  մէջ  հարց կուտամ թէ ազգովին ինչպէ՞ս կ'օգտագործենք մեր տրամադրութեան տակ եղող իրենց տարիքը առած ազգային երբեմնի ղեկավարներու ներուժը : 30էն 50 տարուան փորձառութիւն ունեցող անձերուն փորձառութիւնը ինչպէ՞ս ուժի, հարստութեան կը վերածենք հայերս : Սակայն «ինչպէ՞ս» էն առաջ , նախ՝ կը վերածե՞նք : Եթէ այո՝ ծրագրուա՞ծ կերպով: Չեմ գիտեր բայց ... չեմ ալ կարծեր : Այս երբեմնի ղեկավարները մեղքնալուս պատճառաւ չէ որ թուղթին կը յանձնեմ մտահոգութիւնս այլ որովհետեւ անոնց ամբարած կեանքի փորձառութիւնը առանց զանոնք ժառանգ թողելու իրենց հետ գերեզման տանիլը կ'ողբամ :  Այս մտածումներս  չեն հակադրուիր երիտասարդացման եւ երիտասարդութեան առաջ ճանապարհ բանալու որեւէ հաստատութեան որդեգրելիք քաղաքականութեան: Պարզապէս , կը կարծեմ, թէ գիտնական ղեկավար հայ  երիտասարդին  եւ փորձառու երբեմնի ղեկավարին  ձեռք ձեռքի աշխատիլը ՝ հրաշք կրնայ գործել:

Ողբալը  լուծում չի բերեր որեւէ հարցի  , ուստի, գործնական նկատառումներով, միտքս պիտի արտայայտեմ  յօգուտ առ որ անկ է .

Կարելի է հիմնել տարեցներու խումբեր միութիւններու կողքին , նշանակովի հանգամանքով, եւ անոնց կարծիքը խնդրել կարեւոր հարցերու մասին : Մի քանի օրինակներ տանք զանազան բնագաւառներէ ներս :Այսպէս, քաղաքական բնագաւառի մէջ,   ի՞նչ պիտի ըլլար կարծիքը տարեցներու այդ խմբակին ՝  Ճիւլի Պիշոփի ցեղասպանութեան նկատմամբ ցուցաբերած դիրքաւորումին որպէս հակազդեցութիւն  : Այլ օրինակ ՝ կրթական բնագաւառի մէջ .  հայերէն չգիտցող  ծնողներու հայերէն լեզուի ուսուցման  ծրագրի մը մշակման ու իրագործման մասին ի՞նչ գործնական առաջարկ կրնան ներկայացնել մեր տարեցներու հաւաքը .  զանոնք յաջողցնելու համար իրենք ի՞նչպիսի գործնական մասնակցութիւն  կրնան բերել : Տնտեսական բնագաւառի մէջ  ՝  իրենց պատկանած հաստատութեան համար ի՞նչ կտակներ կարելի է ապահովել իրենց միջոցաւ եւ ինչպիսի՞ աշխատալաձեւի որդեգրման խորհուրդ կուտան  : Օրինակները շատ, բնագաւառները շատ շատ  ՝ առողջապահութիւն , մարդասիրական աշխատանք , արուեստ, արհեստներ , մշակոյթ , թէքնոլոճի եւ այլք : Հարցը  լուրջի առնելը հրամայական է , քանզի  կարիքները  մեծ են եւ օր ըստ օրէ աւելի՛պիտի մեծնան :

Հայ տարեց երբեմնի ղեկավարը <<մաշած աւել>> չէ : Մեր տարեցները  գանձ են եւ  հարուստ են  ժամանակով եւ գիտելիքով: Մեր պարտականութիւնն է   զիրենք գործի մղել եւ իրենց ժամանակն ու գիտելիքը օգտագործել յօգուտ մեր հաստատութեանց յառաջընթացին: