ԵՐԵՒԱՆ, «Ազատութիւն».– Ռուսիոյ մէջ լոյս տեսնող հայկական «Նոեւ Կովչեգ» ռուսալեզու թերթին տուած հարցազրոյցին ընթացքին Հայաստանի նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարեան դիտել տուած է, որ Հայաստան այժմ մտած է «բացասական սպասումների մեծ շրջան»:

«Մեր տնտեսութեան իրավիճակի եւ հեռանկարի լաւատեսական գնահատականի համար ոչ ներքին ու ոչ էլ արտաքին պատճառներ չունեմ: Աւելին, ի յայտ են եկել գլոբալ բնոյթի նոր սպառնալիքներ, որոնց ազդեցութեան աստիճանը դեռ գնահատման կարիք ունի: Ինչպէ՞ս կ՛ազդեն Արեւմուտքի եւ Ռուսաստանի փոխադարձ պատժամիջոցները համաշխարհային տնտեսութեան վրայ, ինչպէ՞ս կ՛արձագանգի դրան ռուսական տնտեսութիւնը, որքա՞ն երկար կը տեւի դա, կ՛աւելանա՞ն պատժամիջոցները, թէ ոչ եւ այլն։ Անհասկանալի է, թէ ինչ կը կատարուի Հայաստանի տնտեսութեան տարածաշրջանային բաղադրիչի հետ Եւրասիական տնտեսական միութիւն մտնելուց յետոյ (խօսքը վերաբերում է Իրանի եւ Վրաստանի հետ ապրանքաշրջանառութեանը): Եւ ընդհանրապէս, տեխնոլոգիական առումով ինչպէ՞ս է գործելու միասնական մաքսային տարածքը Ռուսաստանի եւ Արեւմուտքի միջեւ սահմանուած պատժամիջոցների պայմաններում: Այս հարցերի պատասխանները կամ չկան կամ կրում են ենթադրական բնոյթ, իսկ դա նշանակում է, որ մենք բացասական սպասումների մեծ շրջան ենք մտել», դիտել տուած է Ռոբերտ Քոչարեան:

Պատասխանելով այն հարցումին, թէ հանրապետութեան տնտեսութեան առողջացման համար ի՞նչ քայլերու պէտք է ձեռնարկել առաջին հերթին, նախկին նախագահը յայտնած է, թէ առաջնահերթութիւն պէտք է դարձնել տնտեսութեան աճն ու աշխատատեղերու ստեղծումը, եւ ոչ թէ ամէն գնով պիւտճէն լեցնելը։ Քոչարեան կարեւոր նկատած է առեւտուրի համար արդար մրցակցային միջավայրի ձեւաւորումը:

«Դրան հնարաւոր չէ հասնել առանց տնտեսութեան ապամենաշնորհացման եւ ազդեցիկ չինովնիկների ու նրանց մտերիմների ախորժակի զսպման: Պէտք է յստակ ազդակ տալ հասարակութեանը, որ ցանկացած գործարար նախաձեռնութիւն ցանկալի է եւ օժանդակութեան կ՛արժանանայ, առանց հաշուի առնելու, թէ ում շահերին է այն դիպչում: Ստեղծել այդպիսի օժանդակութեան արդիւնաւէտ շուկայական մեխանիզմներ: Մի քանի տարով հեռաւոր յետին պլան մղել անձնական շահերը, իսկ աւելի լաւ է՝ մոռանալ դրանց մասին: Ցանկացած իշխանութիւն, որ կը կարողանայ դա անել, ուղղակի դատապարտուած կը լինի յաջողութեան», յայտնած է Քոչարեան ու աւելցուցած. «Ի միջի այլոց, ամենեւին չէր խանգարի դադարեցնել աշխատանքային շաբաթուայ կազմալուծումը բազմաթիւ մեռելոցներով եւ վերադառնալ նախկին ժամային գօտի: Անբնական է, որ Օգոստոսին առաւօտեան ժամը 6ից արդէն լոյս է, երեկոյեան 8ին՝ մութ, իսկ աշխատանքային օրն սկսւում է ժամը 9ից: Սա երկրին պարտադրուած ոչ թէ արագացման, այլ արգելակման ապրելակարգ է»: