
ԵՐԵՒԱՆ.- 64 տարեկանին Երեւանի մէջ մահացաւ վաստակաւոր արուեստագէտ, երգահան, յօրինող Արթուր Գրիգորեան, որ իր ստեղծագործութիւններով ժամանակակից հայ երգարուեստին մէջ իւրայատուկ դրոշմ ձգեց եւ դարձաւ բազմաթիւ երգիչ-երգչուհիներու ուսուցիչ:
Արթուր Գրիգորեան ուսանած է Երեւանի Տիգրան Չուխաճեանի անուան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրային, այնուհետեւ` յօրինումի դասարանին մէջ, 1975-1979 թուականներուն` Երեւանի Ռ. Մելիքեանի անուան երաժշտական ուսումնարանին: 1981-1983ին եւ 1987ին դասաւանդած է «Հայհամերգ» էսթրատային աշխատանոցին մէջ: 1983-1984 թուականներուն աշխատած է Գեղագիտութեան ազգային կեդրոնին մէջ:
984-1991 թուականներուն ուսանած է Մոսկուայի թատերական արուեստի պետական հիմնարկի բեմադրական արուեստի բաժանմունքին մէջ: 1992ին նշանակուած է Հայաստանի Ազգային ֆիլհարմոնիք գործակալութեան նախագահ, մինչ 1994ին ղեկավարած է Հայաստանի պետական ճեզ նուագախումբը: 1994ին հիմնադրած է Հայաստանի Երգի պետական թատրոնը, որուն գեղարուեստական ղեկավարն էր: 1995-1998ին եղած է Երեւանի Երիտասարդական պալատի տնօրէնը: 2001էն սկսեալ եղած է Հայաստանի Հանրային հեռուստառադիոընկերութեան խորհուրդի անդամ, 2009էն` խորհրդատու:
Հեղինակած է «Այո», «777», «Ասուպ», «Ընծայ» մրցանակաբաշխութիւնները, «Հենց այսպէս», «Տես» պատկերասփիւռի հաղորդումները, «Կանաչ գօտի», «Արցախի ձայներ» նախագիծերը, Հայաստանի «Զաքեան» ֆոնտի հովանաւորչական տարեկան հեղինակ-կատարողներու մրցանակաբաշխութիւնը: Նախաձեռնած եւ ղեկավարած է Երեւանի գեղարուեստա-թատերական հիմնարկի էսթրատային դասընթացքը: Հեղինակն է բազմաթիւ երգերու, մանկական երաժշտութիւններու, փառատօներու, թեմաթիք եւ էսթրատային համերգներու:
1996ին ան արժանացած է «Մովսէս Խորենացի»ի մետալին, 2005ին` Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետութեան եւ «Վաչագան Բարեպաշտ» մետալներուն, 2008ին` «Հայրենիքին մատուցած ծառայութիւնների համար» առաջին աստիճանի մետալին։
2003էն Հայաստանի արուեստի վաստակաւոր գործիչ էր, 2011էն՝ Հայաստանի ժողովրդական արուեստագէտ:
Յատկապէս ճանչցուած է «Կեանք ու կռիւ» ժապաւէնին համար յօրինած իր երգով:
Յօրինողին մահուան առիթով վարչապետ Փաշինեան հետեւեալ ցաւակցական հեռագիրը. «Անգնահատելի է պարոն Գրիգորեանի ներդրումը հայ երգարուեստի զարգացման գործում: Նա հեղինակ է մի շարք ստեղծագործութիւնների, որոնք մեր հարուստ մշակութային ժառանգութեան կարեւոր մասն են: Արթուր Գրիգորեանը Հայաստանի երգի պետական թատրոնում ունեցել է բեղմնաւոր գործունէութիւն, որը էստրադային երգաւերստին տուել է բազմաթիւ երիտասարդ կատարողնէր, որոնք իրենց արժանի տեղն են զբաղեցնում մեր երգարուեստում: Տաղանդների յայտնաբերման գործում պարոն Գրիգորեանի կազմակերպած «Այո», «777», «Ասուպ», «Ընծայ» մրցանակաբաշխութիւնները, «Կանաչ գօտի», «Արցախի ձայներ» նախագծերի դերակատարումը դժուար է գերագնահատել: Արթուր Գրիգորեանի մահը մեծ կորուստ է, բայց նրա ազդեցութիւնն ու ներդրումը անշրջելի են հայկական էստրադայի զարգացման գործում: Խորին ցաւակցութիւն եմ յայտնում նրա ընտանիքին, հարազատներին, գործընկերներին եւ երկրպագուներին ու կիսում նրանց վիշտը»:
